Sanat için sanat!

Karmaşanın Çıkmazı

Gece bitti.
Öyleyse gündüz de yok artık,
Sürekli bir alacakaranlık yaşıyorum şimdi.
Ne belirginleşiyor gölgeler
Ne de büsbütün yok oluyor.
Ruhsuz iskeletler geçiyor etrafımdan,
Hepsi zilzurna sarhoş.
Bense hep aynı dizeleri tekrarlıyor,
Dönüp duruyorum.

Gökyüze de mavi değil,
Gözler de, yürekler de öyle.
Gri bir sis sarmış her yanımı
Şehir gri lambalarla aydınlatılmış.
Yağmursa çoktan terk etmiş bizi,
Güneş eriyip gitmiş ellerimizden.

İnce bir cam,
Kırıldı, ufaldı sonra saçıldı dört yana
Geride hiç kristal kalmadı.
Deniziyse unuttuk çoktan,
Yerini dipsiz uçurumlar aldı.

Benden başka herkes çoktan inandı,
Olmadı, olamazdı zaten.
Ama bir yanı siyah bir yanı kırmızıydı
Yandı, yandı, yandı
Geriye ondan başka kalmadı...

| 0 yorum

| 0 yorum

Bu sabah, gri bir parıltı, kalabalığın içindeki yalnızlığı fark etti. İçindeki tüm siyahtan öte, tüm siyahtan karanlık. Bu sabah, gri bir parıltı, insanları kendine sormanın anlamsızlığını fark etti. Çünkü o ne kadar sorgularsa sorgulasın, karşısındakinin beyazlığını arttıramıyordu. Var olan hep vardı... Yok olan hep yok... Dönüp durmanın, ayakta durmanın, çabalamanın, sadece kendi istediği için değerli olduğunu ve kendi istediğini yapmanın cesaret gerektirdiğini öğrendi. Ve beyazın ne çabuk kirlendiğini...

| 0 yorum

Pencerimin gördüğü manzara aslında çok eksikti, ben tamamlıyordum mavilerini. Gördüğüm en iğrenç pembe tonuna boyanmış binaların yerine, göz alabildiğine mavi...Zihnimin kıyılarına vuran deniz. Bir şarkı varsa aklınızda, kimsenin söylemesine gerek yoktur onu, rüzgar fısıldar size, çevrenizdeki sesler boğuk bir ritim oluşturur, şarkınızın alt yapısında. Sözleri sizi anlatmalıdır şarkının, o kadar ki sizin olmalıdır o şarkı o anda, o sizin için yazılmıştır. Dünyanın bütün övgülerinden, bütün iltifatlarından daha içten ... Ve biri dokunuz omzunuza, önce reddeder bedeniniz hissetmeyi ama uyanırsınız, uyanmışsınızdır işte. Sorulara uyku sersemi cevaplar verirsiniz. Dalgın,aptalca bir gülümseme yapışır yüzünüze. Ve işte o anın dünyası bir daha kimse için, hiçbir an açılmamak üzere hayallerinizle mühürlenmiştir...

| 0 yorum

Birisi kitap okuyor otobüste
İlk durakta vuracaklar onu
Dizlerinin üstüne çöken
Bir zürafa gibi
Kalakalacak o
Ve bu kent
Çapraz ateşler altında
Yazarken kendi tarihini
Zürafaların nesli nasıl tükendi
Diye bir sayfa açacak

Birisi kitap okuyor otobüste
ilk durakta vuracaklar onu...


Ahmet Telli

Böyle güzel bir eserle başlamak istedim ilk yazıma. Meramımızı gayet açık anlatan bir şiir bu bana göre. Fazla söze de gerek yok heralde?

Hoşgeldiniz.

| 0 yorum