Sanat için sanat!

Bu sabah, gri bir parıltı, kalabalığın içindeki yalnızlığı fark etti. İçindeki tüm siyahtan öte, tüm siyahtan karanlık. Bu sabah, gri bir parıltı, insanları kendine sormanın anlamsızlığını fark etti. Çünkü o ne kadar sorgularsa sorgulasın, karşısındakinin beyazlığını arttıramıyordu. Var olan hep vardı... Yok olan hep yok... Dönüp durmanın, ayakta durmanın, çabalamanın, sadece kendi istediği için değerli olduğunu ve kendi istediğini yapmanın cesaret gerektirdiğini öğrendi. Ve beyazın ne çabuk kirlendiğini...